ร้านอิซากายะและบาร์ในโตเกียวที่อนุญาตให้สูบบุหรี่ได้

บาร์และร้านอิซากายะบางแห่งในโตเกียวยังอนุญาตให้สูบบุหรี่ที่โต๊ะได้อย่างถูกกฎหมาย แม้การแก้ไขพระราชบัญญัติส่งเสริมสุขภาพในปี ค.ศ. 2020 จะห้ามสูบบุหรี่ภายในอาคารเกือบทุกแห่งแล้วก็ตาม ข้อยกเว้นนี้ใช้ได้กับสถานที่ขนาดเล็กที่เปิดอยู่ก่อนแล้วเท่านั้น จึงควรมองหาสติกเกอร์ 喫煙可能店 ที่ประตูก่อนจะคิดว่าบาร์นั้นสูบบุหรี่ได้

เหตุใดบาร์บางแห่งจึงได้รับยกเว้นจากข้อห้ามสูบบุหรี่ภายในอาคาร

สถานที่หนึ่งจะยังอนุญาตให้สูบบุหรี่ได้ทุกโต๊ะอย่างถูกกฎหมาย ก็ต่อเมื่อเข้าเงื่อนไขทั้ง 3 ข้อของข้อยกเว้นชั่วคราวตามพระราชบัญญัติส่งเสริมสุขภาพ สำหรับสิ่งที่กฎหมายเรียกว่า “สถานประกอบการให้บริการอาหารและเครื่องดื่มเฉพาะที่มีอยู่เดิม” (既存特定飲食提供施設):1

• เปิดกิจการและดำเนินงานอยู่แล้วในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 ซึ่งเป็นวันที่ข้อห้ามมีผลบังคับใช้
• มีพื้นที่นั่งสำหรับลูกค้าไม่เกิน 100 ตารางเมตร
• มีทุน หรือยอดลงทุนทั้งหมดในกรณีผู้ประกอบการรายเดียว ไม่เกิน ¥50 ล้าน

เงื่อนไขชุดนี้ครอบคลุมร้านอิซากายะที่ครอบครัวบริหารเอง บาร์เคาน์เตอร์ขนาดจิ๋ว และแผงยากิโทริห้องเดียวส่วนใหญ่ แต่ไม่ครอบคลุมร้านอาหารเชน บาร์ในโรงแรม และสถานที่ที่สร้างหลังปี ค.ศ. 2020 เกือบทั้งหมด หากสถานที่มีพนักงานที่ได้รับค่าจ้าง ยังต้องมีหนังสือยินยอมจากพนักงานทุกคนก่อนจะขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ที่อนุญาตให้สูบบุหรี่ได้ นอกเหนือจาก 3 เงื่อนไขข้างต้น จึงยิ่งเป็นเหตุให้ข้อยกเว้นนี้มักใช้กับร้านเล็กที่เจ้าของดูแลเอง มากกว่าร้านที่มีทีมพนักงานเป็นเรื่องเป็นราว

วิธีอ่านสติกเกอร์ที่ทางเข้า

ญี่ปุ่นใช้ป้ายต่างกันตามรูปแบบการสูบบุหรี่ และใช้แทนกันไม่ได้:

สติกเกอร์	ความหมาย
喫煙可能店 / 喫煙可能室	“อนุญาตให้สูบบุหรี่” — สถานที่นั้นเข้าเงื่อนไขข้อยกเว้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก และอนุญาตให้สูบได้ทั่วร้านหรือในห้องหนึ่งที่กำหนดไว้
喫煙専用室	“ห้องสูบบุหรี่โดยเฉพาะ” — ห้องแยกสำหรับสูบบุหรี่ แต่ห้ามกินหรือดื่ม มักพบในร้านอาหารและผับใหม่กว่าที่ทำบูทแยก แทนการเข้าเงื่อนไขข้อยกเว้น
禁煙	“ห้ามสูบบุหรี่” — เป็นกฎพื้นฐานสำหรับทุกที่อื่น รวมถึงสถานที่ที่อาจเข้าเงื่อนไขข้อยกเว้นแต่เลือกเป็นร้านปลอดบุหรี่

สถานที่ทุกแห่งมีหน้าที่ตามกฎหมายต้องติดป้ายที่ทางเข้าเพื่อระบุว่าจัดอยู่ในประเภทใด และหากอนุญาตให้สูบได้เพียงบางส่วนของร้าน ต้องติดป้ายอีกแผ่นที่ทางเข้าห้องสูบบุหรี่ด้วย3 ผู้ที่อายุต่ำกว่า 20 ปี ห้ามเข้าห้องที่อนุญาตให้สูบบุหรี่ ไม่ว่าจะไม่ได้สูบ มากับผู้ใหญ่ หรือเป็นพนักงานที่เข้าไปทำความสะอาดเท่านั้นก็ตาม2

ไม่มีสติกเกอร์ อย่าสูบ: ร้านที่เรียกตัวเองว่า “บาร์สูบบุหรี่” ไม่ได้หมายความว่าจะได้รับยกเว้นตามกฎหมายโดยอัตโนมัติ หากไม่เห็นสติกเกอร์ที่ทางเข้า ให้ถามก่อนจุดบุหรี่ แทนที่จะเดาจากบรรยากาศของร้าน

ไม่ใช่ทุกสถานที่จะใช้สติกเกอร์แบบพิมพ์ของทางการ บาร์ใน Kanda แห่งนี้เพียงเขียนคำว่า “สถานประกอบการเพื่อการสูบบุหรี่” (喫煙目的店) ด้วยมือแล้วติดไว้ที่ประตู ซึ่งเป็นประเภทที่ใช้กับบาร์ซิการ์และเลานจ์ชิชา

แหล่งที่หาได้: ตรอกซอยในโตเกียวที่มีบาร์ให้สูบบุหรี่ได้

ย่าน	เขต	สิ่งที่พบได้
Golden Gai	Shinjuku	บาร์เล็กกว่า 200 แห่งกระจุกตัวอยู่ในตรอกแคบ ๆ ไม่กี่สาย โดยร้านในสัดส่วนมากอนุญาตให้สูบบุหรี่ที่เคาน์เตอร์
Omoide Yokocho	Shinjuku	แผงยากิโทริใกล้ทางออกฝั่งตะวันตกของสถานี หลายร้านมีเตาถ่าน และควันเป็นส่วนหนึ่งของบรรยากาศ
Nonbei Yokocho	Shibuya	กลุ่มบาร์ที่เล็กกว่ามาก มีราว 40 แห่ง และเงียบเรียบง่ายกว่า Golden Gai
Hoppy Dori	Asakusa	แผงขายสตูว์และยากิโทริ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นที่นั่งกึ่งกลางแจ้งใต้เต็นท์ มากกว่าห้องปิดมิดชิด

ทั้ง 4 แห่งเป็นกลุ่มร้านเล็กที่เจ้าของดำเนินการเองอย่างหนาแน่น ซึ่งตรงกับลักษณะที่มักเข้าเงื่อนไขข้อยกเว้นข้างต้น ถึงอย่างนั้น ก็ควรตรวจสติกเกอร์ที่ประตูของบาร์แต่ละแห่ง เพราะข้อยกเว้นพิจารณาเป็นรายร้าน ไม่ใช่รายย่าน

หนึ่งในหกตรอกของ Golden Gai หลังฟ้ามืด หลังประตูแต่ละบานคือบาร์คนละร้านที่มีที่หน้าเคาน์เตอร์สำหรับลูกค้าเพียงไม่กี่คน

ธรรมเนียม: ค่าที่นั่งพร้อมของกิน (お通し)

เตรียมจ่ายค่าที่นั่ง: บาร์เล็กเหล่านี้ส่วนใหญ่มักเสิร์ฟของกินจานเล็กโดยอัตโนมัติทันทีที่คุณนั่ง แล้วคิดเงินไม่ว่าคุณจะขอหรือไม่ก็ตาม โดยทั่วไป ¥300–600 และบางครั้งสูงถึง ¥800 ในร้านที่ดีกว่า รายการนี้ทำหน้าที่เป็นค่าที่นั่ง ไม่ใช่ของที่เลือกสั่งได้ ดังนั้นอย่าส่งคืนโดยคาดหวังว่าจะได้เงินคืน